روز جهانی حقوق حیوانات فرصتی فراهم می آورد تا به مردم یادآوری شود از آنجا که رنج کشیدن و شوق زندگی وابسته به نژاد، جنس، موقعیت اجتماعی یا گونه مشخصی نیستند، در نتیجه واژه های آزادی، صلح و کرامت واژگانی فراگیر (فارغ از نژاد، جنس، موقعیت اجتماعی یا گونه) هستند.

 

در سال ۱۹۷۰ و ۲۲ سال پس از تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر، و بیش از چهار دهه قبل واژه «گونه پرستی» در برابر تبعیض میان گونه های زیستمندان ابداع شد.

 

این تفکر که سایر حیوانات «پست تر» هستند و صرفاً به این دلیل که آنها با پر یا پشم زاده شده اند، ما می توانیم از آنها استفاده کنیم، تعصبی غیر معقول و ناعادلانه در برابر سایر گونه ها است.

 

«گونه پرستی» همچون نژادپرستی و تبعیض جنسیتی مشابهت های ما -ادراک و احساس- را نادیده می گیرد تا آن که ضعیف تر است رنج بکشد و آنکه قوی تر است برنده باشد.

 

پنجاه سال پس از تصویب “اعلامیه جهانی حقوق بشر” (UDHR) در مجمع عمومی سازمان ملل متحد (در سال ۱۹۴۸) حامیان حقوق حیوانات دهم دسامبر ۱۹۹۸ را برای اولین بار به عنوان «روز جهانی حقوق حیوانات» اعلام کردند.

 

بیانیه جهانی حقوق حیوانات

 

با توجه به منشاء یکسان زندگی تمامی موجودات که ریشه مشترک داشته و در مسیر سیر تکامل متنوع گشته اند و با توجه به اینکه تمام موجودات زنده دارای حق طبیعی هستند، هر حیوانی با سیستم عصبی، از حقوق ویژه ای برخوردار است. قطعاً نقض قوانین و حتی بی خبری محض از این حقوق طبیعی، فجایع عظیمی نسبت به تخریب طبیعت انجام شده و همواره آدمیان به سمت ارتکاب انواع خشونت ها نسبت به حیوانات سوق داده می شوند. باید توجه داشت که همزیستی گونه ها برای انسان نشانه ای است تا حق زندگی کردن دیگر گونه های حیوانات را به رسمیت بشناسد. قطعاً احترام گذاشتن انسان به حیوانات، جدا از احترام گذاشتن انسانها به یکدیگر نخواهد بود.

 

بدین وسیله اعلان می گردد که:

 

ماده ۱:

 

تمامی حیوانات دارای حقوق مساوی برای زندگی کردن تحت عنوان تعادل زیستی هستند این حقوق مساوی، گونه های مختلف و خاصی را تحت الشعاع قرار نمی دهد.

 

ماده ۲:

 

به حق زندگی تمامی حیوانات باید احترام گذاشته شود.

 

 ماده ۳:

 

۱-حیوانات نباید در معرض برخوردهای بد و اعمال بیرحمانه قرار گیرند.

۲- اگر نیاز به کشتن حیوانی باشد این عمل باید آنی، بدون درد و بدون درک حیوان صورت گیرد.

۳-با جسد یک حیوان با شایستگی باید برخورد شود.

 

ماده ۴:

 

۱-  حیوانات وحشی حق زندگی و تولید مـثل آزادانه در محیط طبیعی زیستگاهشان را دارند.

۲- محرومیت طولانی مدت از آزادی برای حیوانات وحشی، شکار کردن و ماهی گرفتن تجربی به عنوان سرگرمی و نیز هرگونه استفاده از حیوانات وحشی به دلایلی کهحیاتی نباشد مغایر با این حق بنیادی است.

 

 ماده ۵:

 

۱-  هر حیوانی که به انسان وابسته است باید به شایستگی نگهداری و مراقبت گردد.

۲- حیوانات وابسته به انسان تحت هیچ شرایطی نباید بطور غیر منصفانه ای ترک و یا کشته شوند.

۳- هر گونه ازدیاد نسل واستفاده از حیوانات باید طبق احترام به ساختار ویژه فیزیولوژی و رفتاری آن گونه باشد.

 ۴- در نمایشگاه ها، نمایش ها و فیلم هایی که حیوانات در آن شرکت دارند، باید منزلت آنها محترم شمرده شود و عاری از هرخشونتی باشد.

 

 ماده ۶:

 

۱- هرگونه آزمایش زجرآوری برروی حیوانات چه بصورت فیزیکی و چه روحی تجاوز به حقوق حیوانات محسوب می گردد.

 ۲- روش های جایگزین باید پیشرفته بوده و اصولی انجام گیرند.

 

ماده ۷:

 

هرگونه عمل غیر ضروری که باعث مرگ حیوانی گردد یا هرگونه تصمیمی که منجر به این عمل گردد، جنایت علیه زندگی تلقی می گردد.

 

ماده ۸:

 

۱- هر گونه عمل مغایر با بقای گونه های حیوانات وحشی و یا هر گونه تصمیمی که منتهی به این امر گردد کشتار دسته جمعی تلقی می گردد.

 ۲- کشتار حیوانات وحشی، آلوده کردن و نابودی زیستگاه هایشان قتل عام محسوب می گردد.

 

ماده ۹:

 

۱- شرایط قانونی ویژه حیوانات و حقوق آنان توسط قانون مشخص می شود.

۲- محافظت و حفظ امنیت حیوانات بر عهده سازمان های دولتی است.

 

ماده ۱۰:

 

مراکز تربیتی و مدارس مکلف به آموزش مطالبی مبتنی بر احترام گذاشتن، مراعات و درک حیوانات از دوران طفولیت به شهروندان خود هستند.

 

بیانیه جهانی حقوق حیوانات رسماً در تاریخ ۱۵ اکتبر ۱۹۷۸ در شورای مرکزی یونسکو در شهر اریس اعلان گردید. مفاد این بیانیه توسط اتحادیه بین المللی حقوق حیوانات در سال ۱۹۸۹ مورد تجدید نظر قرار گرفت و در سال ۱۹۹۰ به رئیس مجمع عمومی یونسکو تسلیم گردید و در همان سال منتشر شد.